Onverwacht hield Ons Genoegen een toernooi in de winter. Vorig jaar waren de eerste kinder-kampioenschappen van Amsterdam – in de lente en in de herfst. Dit is de eerste winter-titel. Komt er nu voortaan elk seizoen een kinder-kampioenschap van Amsterdam?
Onverwacht genoegen
Het Amsterdamse dagblad “Het Parool” had Ons Genoegen even op het verkeerde been gezet. Eerst wilden ze kennelijk van een clubavond verslag doen. Maar bij nader inzien toch liever de kindermiddag bezoeken.
- Oeps. In de winter is het daar niet erg druk. Bovendien zijn we net verhuisd naar de overkant van de straat, maar de kinderactiviteiten nog niet. Gelukkig is Robert Rehm snel van geest. Hij verzon een winter-toernooi. “Goed plan!” vond tante Greet. Haar portret hangt aan de muur – ook na de verhuizing – want de club was erg trots dat tante Greet vorig jaar een lintje van de koningin kreeg, omdat ze zoveel voor de club doet. Voor ons winter-kampioenschap doneerde ze stripboeken – de geschiedenis van zeventiende eeuwse zeeheld Michiel de Ruyter.
Alleen Amsterdamse kinderen
Robert belde nog naar buiten de stad – in de hoop dat veel kinderen zouden meedoen. Nederlands kampioen Yuki de Groot en zijn zusje Aya zouden wel willen, maar hadden geen tijd. Ze moesten nog oefenen voor de dag daarna – een proefwerk Kanji (Japanse karakters). Ook de gebroeders Riedeman konden niet op tijd in de stad zijn. Gelukkig kwamen er wel veel kinderen uit Amsterdam – een tiental zelfs.
Geen TV, wel de krant
Donderdagavond probeerden we nog om EuroGoTV over te halen om ook verslaggevers te sturen. “Hoeveel komen er dan?” vroeg directeur Harry. “Nou van drie weten we het vrijwel zeker – Robin, de dochter van Niels hier en Alice met de Admiraaltjes, maar er komen vast meer.” “Hm” zei hij. En toen hij later hoorde hoe vol het toch was, had hij spijt. Gelukkig had Marloes van de krant ook een fotograaf meegenomen – zo kwamen de kinderen toch in beeld.
Foto: Johannes Abeling
Band gaat voor
Robert was blij dat de kinderen Van de Kar weer meededen. Nelson is kinder-kampioen van de Jordaan en zijn tweelingbroer Mozes kan er ook wat van. Ook hun vrienden Lucas van Drooge en Milan Lichtveld speelden weer. Maar na drie ronden moesten ze al weg. Sinds een tijdje spelen ze samen in een band. Nu moesten ze oefenen – dat hadden ze al eerder afgesproken. Nelson was nog ongeslagen. Hij zou zijn prijs later krijgen.
Simone wint
Simone Admiraal won vier partijen. Zij mocht als eerste een extra prijs uitzoeken – plaatjesboeken: Het Weer, Bodemschatten of Oude Grieken. Ze koos Het Weer – dat is tenminste altijd anders. Zij was trouwens dolblij dat ze weer mee mocht doen. Vorig jaar dacht ze dat ze voor het laatst bij ons in een OG kinder-toernooi had gespeeld. De leeftijdsgrens was toen twaalf. Nu mochten alle kinderen meespelen. Robin van den Bogaert deed voor het eerst mee in de Jordaan. Maar Merel van Hilst en haar oudere broer Emil niet – Emil won nu drie partijen. Zij zijn alledrie nog jong genoeg voor de lente-titel, die over een paar maanden op het spel staat.
Leeftijdsgrens of meiden-prijs?
De vraag is nu: houden we ons straks weer aan die leeftijdsgrens of komt er misschien een aparte meiden-prijs – de giechel-grap van tante Greet?
